Μπορεις να ξεχασεις το παρελθον;

Σε αυτον τον κοσμο που ζουμε, ολοι κανουμε πως τα ξερουμε ολα. Αλλα ενα πραγμα ειναι που δεν γνωριζουμε, και αυτο ειναι ποσο χρονος μας εμεινε. Ποσο μελλον εχουμε. Ο,τιδηποτε εγινε στο παρελθον εγινε και παει περασε, χαθηκε. Και δεν μπορεις να κανεις τιποτα για αυτο.

Μερικοι απο εσας περασατε απο διαζυγιο, αντιμετωπισατε πτωχευση, μερικοι απο εσας ειχατε παρα πολυ ασχημες εμπειριες στο παρελθον, αλλα ο,τι εγινε, εγινε, ανηκει στο παρελθον. 

Το να χαραμιζεις τον χρονο σου στο να επικεντρωνεσαι το τι εγινε στο παρελθον, χαραμιζεις τη στιγμη που τωρα ζεις και αυτη δε σταματαει να τρεχει, να κυλαει. Το νερο στη λιμνη τρεχει σε μια κατευθηνση και δεν γυριζει πισω, σαν την αμμο στη κλεψυδρα που ποτε δεν σταματα κυλαει. Αυτο ειναι ολο που εχεις, χρονος και η ζωη σου σαν την αμμο κυλλαει στη κλεψυδρα και εσυ χαραμιζεις τον πολυτιμο χρονο αυτο στο να σκεφτεσαι το παρελθον και με το να σκεφτεσαι το παρελθον ενα πραγμα ειναι σιγουρο, οτι το μελλον σου θα ειναι το ιδιο με το παρελθον σου. 

Θυμαμαι πριν χρονια ειχα πολλους πονοκεφαλους, και πολλα νευρα. Επαιρνα τη μια ασπιρινι μετα την αλλην, το ενα παναντολ μετα το αλλο και σιγα σιγα αυτο εγινε ηρεμιστικο. Μια απο εκεινες τις μερες, ημουν στο αεροδρομιο τρεχοντας να προλαβω το αεροπλανο κουβαλωντας μια πολυ βαρια βαλιτσα. Ιδρωμενος και κοκκινισμενος, μπαινω μεσα στο ασανσερ να παω προς τη πυλη. Ενας κυριος διπλα μου με ρωταει ξαφνικα 

"Τι σου συμβαινει;" μου ειπε, "Μοιαζεις σαν να εισαι ετοιμος να καταρεψεις." Και του ειπα "Νιωθω οτι οντως καταρρεω" Μου ειπε, "Τι σου συμβαινει;" και του απαντησα οτι εχω τρομερο πονοκεφαλο. Το στομαχι μου ειναι χαλια. Μολις βγηκαμε απο το ασανσερ μου ειπε να παω να κατσω στη καρεκλα. Του απαντησα οτι "δεν προλαβαινω, εχω να επιβιβαστω στο αεροπλανο" Και μου απαντησε "Κοιταξε, παντα θα μπορεις να παρεις ενα αλλο αεροπλανο. Ποτε ομως αλλο κεφαλι" Καθισε διπλα μου και μου ειπε "Ξερεις τι σημαινει να συγχωρεις;" Τον κοιταω, ενω ο πονος ακομα χτυπαει σαν κουδουνι στο κεφαλι μου. Ειπε "Συγχωρεση ειναι αυτο που εχεις στο κεφαλι σου και το κουβαλας τοσο καιρο, να το αφησεις να φυγει. Ασ'το να φυγει. Ασ'το ελευεθερο. Εαν θες να ξεφορτωθεις ολους τους πονοκεφαλους που εχεις απλα ασε ολες τις σκεψεις που εχεις στο μυαλο σου να φυγουν, μην τις κρατας. Απελευθερωσε ολο το μισος που εχεις για το παρελθον σου. Οτιδηποτε σε πνιγει, αστο να φυγει" και με εβαλε σε μια κατασταση ηρεμιας. Ενιωσα καλυτερα οπως δεν ειχα νιωσει για πολυ καιρο.

Ο πονοκεφαλος που εχεις, αυτο το τυμπανισμα, προερχεται απο τα πραγματα που δεν σταματας να σκεφτεσαι. Απο τις πραξεις που ο οποισδηποτε σου δημιουργησε και σε εκανε να νευριασεις και να εχεις αυτο το μισος μεσα σου που το συγκρατας και το πνιγεις και σου προκαλει ολη αυτη τη πιεση στα κυτταρα του εγκεφαλου σου που με τη σειρα προκαλει το αιμα να τρεξει σαν τρελο στο κεφαλι σου.

Ας σταματησουμε λοιπον να κοιταμε πισω, στο θυμο. Ας σταματησουμε να κοιταμε με φοβο το μελλον αλλα να εχουμε αντιληψη και συναισθηση και να κοιταμε τι συμβαινει τριγυρω μας, τωρα.

Συγχωρα και ξεχνα τι εγινε, Καν'το και θα αλλαξουν πολλα μεσα σου